نامت را خاضعانه میخوانم وعارفانه در خلوتهای خویش تورازمزمه میکنم . دستان سرشاراز

تمنایم را به سوی خانه کرم تودراز میکنم واشک زلالم را ضمانت دل پاک خویش .

کریماهرجا که می نگرم تورامالک می بینم و هرآنچه را که میشنوم ازطبیعت نامت را صاحب اختیار

می بینم .

مولایم نیک میدانم که نه بندگی کردم ونه سربراهی و لیک تو...

بانارفیقان هم عنان گشتم ودر محافلی دورازیاد تو نشستم .

بارخدایا خوب میدانی نافرمانیت کردم و حق معرفت بندگی به جای نیاوردم اما به نورت سوگند که

این نافرمانی نادانیست و نه مخالفت .

سخن این است که الهی اگرمن بندگیت نکرده ام اما تو که خدای من هستی .