من مناجات درختان را هنگام سحر                        رقص عطر گل یخ را با باد

قفس پاک شقایق را درسینه کوه                         همه را می شنوم می بینم

من به این جمله نمی اندیشم         به تو می اندیشم          ای سرا پا همه خوبی

تک و تنها به تو می اندیشم                                 همه وقت همه جا

من به هرحال که باشم به تو می اندیشم

توبدان این را تنها تو بدان                                      تو بمان با من تنها تو بمان

               جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

                                                           من فدای تو بجای همه گلها تو بخند

پاسخ چلچله ها را تو بگو                                    قصه ابر هوا را تو بخوان

                                          تو بمان با من تنها تو بمان

        من همین یک نفس از جرعه جانم باقیست    

                                                           آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش