زنده می نگرم. به جنگلی پرازفریب وپراززیبایی.

به آبی ها می نگرم به پاکی به وسعت چشمان پرمهر تو.

درهوای شرجی لبان تو فانوسی روشن کرده ام ازتلالوُ احساس سبز.

به کمان ابروان تو تارتار حنجره خشکیده ام رابسته ام وباصدای تو طربناک سرود

بودن می خوانم.

باتوهستم و لیکن با دو پیوند، پیوند دل وپیوند احساس.

برایت پاک ماندم و عاشق ، لیکن بادو زخم یکی برقلب ودیگری بر دست.

                                                                                عاشقانه ام

                                                                   نگاشته شد به تاریخ ۶/۸/۸۳

                                                                                  m.t.p